De weg kwijt, Bucker?
Als je deze kop leest, geschreven door een Technology Innovation Hunter, dan denk je wellicht dat ik de weg aan het kwijtraken ben. Niets is echter minder waar, ik ben nog steeds overtuigd Technology Innovation Evangelist! In deze blog leg ik graag uit wat de noodzakelijke fundamenten zijn voor technologische innovatie. Want technologie op zich innoveert niet maar is de belangrijkste randvoorwaarde voor innovatie.

Spaanse zon
De afgelopen twee weken heb ik onder de Spaanse zon, afgewisseld met wat wandelen en natuurlijk regelmatig tapas, twee fantastische boeken gelezen: ‘De Disruptie Paradox’ van Menno Lanting, en ‘Nooit Af’ van Martijn Aslander en Erwin Witteveen. Beide boeken maakten dat er weer wat kwartjes (of tegenwoordig bitcoins?) op hun plaats vielen. In elk geval voldoende stof voor een zonnig blogje.

Innovatie is een mindset
Zonder de wil om zaken anders te doen is innovatie kansloos. Veranderen zit (over het algemeen) niet in onze aard, tenzij de omstandigheden tot verandering dwingen. Pas als er een overtuiging is dat zaken beter, leuker, goedkoper of sneller kunnen of moeten, is er de neiging om de bestaande situatie tegen het licht te houden.
Met de snelheid van de huidige technologie is dat niet meer haalbaar. Wij kunnen niet meer wachten tot er ergens een noodsignaal klinkt, maar zullen voortdurend in de ‘innovatie modus’ moeten staan, over de volle breedte. Gericht op alle mogelijkheden om te innoveren. Kortom, een innovatieve mindset is een noodzakelijke randvoorwaarden om te innoveren. De mate waarin die mindset aanwezig is, bepaalt het verandervermogen van een persoon of een organisatie.

Oude systemen blokkeren
De mens, en daarmee ook de gemiddelde organisatie, is gewend om in systemen te denken. Als burger maar zeker ook als medewerker, zijn wij gewend om zonder nadenken binnen die systemen te handelen. Maar wat als nieuwe technologie of concepten niet meer passen in die systemen? Dan is de eerste reflex om het nieuwe krampachtig in het oude systeem te persen. Kijk naar het protest van de taxi branche tegen Uber. Of de organisatie die aangeeft dat sollicitanten hun CV en motivatiebrief ‘ook mogen e-mailen’, terwijl het e-portfolio al lang gemeengoed aan het worden is en CV’s en motivatiebrieven al lang niet meer van deze tijd zijn. Kortom: de oude systemen die vaak al jaren in de maatschappij en organisaties aanwezig zijn, blokkeren innovatie. Of doen althans een poging.

Technologie faciliteert
Op zichzelf staande nieuwe technologie, die geen probleem oplost of als toegevoegde waarde wordt gepercipieerd, is geen innovatie. Technologie faciliteert innovatie, en dan nog alleen als het door de mens (gebruiker, klant, …) geaccepteerd en in bestaande systemen verwerkt wordt. Niet alleen IT systemen, maar systemen in de breedste zin van het woord. Bijvoorbeeld ons monetair systeem. Er zijn prachtige voorbeelden van technologische hoogstandjes die als mislukking de geschiedenis in gegaan zijn omdat ze niet geaccepteerd werden door de consument.

Zinvolle innovatie lost iets op
Innovatie uit de jaren ’60 van de vorige eeuw, waren soms prachtige futuristische concepten waar niemand op zat te wachten. Althans, toen nog niet. De belangrijkste randvoorwaarde waaraan succesvolle innovatie moet voldoen, is de volgende: het lost een probleem op. Hetzij door een bestaand concept of systeem te verbeteren, dan wel door een geheel nieuw concept te introduceren. De graadmeter is de mate van adaptie door de gebruikers. Of dat nu op kleine schaal binnen een organisatie is, of op grote schaal in de maatschappij (denk aan What’sApp). Daarom is de business case, op welke wijze dan ook gemaakt, ontzettend belangrijk.

Disruptie, maar hoe lang nog?
Omdat techniek op vrijwel alle fronten innovatie faciliteert, zijn de early adopters creatief genoeg om nieuwe concepten te bedenken die de oude systemen omzeilen. Denk aan Blockchain, dat in eerste instantie vooral als een financieel concept gezien werd, maar inmiddels op heel veel terreinen ingezet wordt. De meest gangbare definitie van disruptie is ‘ontwrichting’. Het leuke is overigens dat Van Dale die term nog niet kent, althans niet in de gratis online versie. Zolang ‘oude systemen’ door innovatie ontwricht worden, is er sprake van disruptie. Er komt echter een moment dat de hele maatschappij in constante verandering is en er dus geen sprake meer zal zijn van disruptie, maar eerder van verandering als constante factor. Overigens de essentie en de volledig terechte conclusie van de auteurs van Nooit Af: de wereld in staat van Permanent Beta!

De innovatieschaal van Bucker
Die bestaat natuurlijk helemaal niet, dat is te aanmatigend. Wat ik met innovatieschaal bedoel is het volgende. Vaak heeft innovatie een aparte plek gekregen binnen organisaties. Alsof het voor de rest van de organisatie niet belangrijk is. Daarmee schiet innovatie haar doel voorbij. Innovatie kan namelijk niet alleen op grote (disruptieve) schaal een waardevolle bijdrage leveren aan een geheel als een organisatie, maar zeker ook op heel kleine schaal. Sterker nog, zonder innovaties op kleine(re) schaal, zal een organisatie niet in staat zijn om als geheel in voldoende mate te innoveren. Het zijn met name de kleine innovaties die er geleidelijk voor zorgen dat ‘oude systemen’ verdwijnen of innoveren. En daarmee het geheel beter, sneller, leuker, efficiënter en daarmee goedkoper en aantrekkelijker wordt. Voor zowel de klanten van ‘het geheel’ als de werknemers.

De uitdaging voor grote organisaties
Die ligt in het toepassen van de innovatieschaal, uiteraard gebruik makend van innovatieve technologie. Het integraal creëren van een mindset waarmee de gehele organisatie er voor zorgt dat op kleine én grote schaal oude systemen permanent in verbetering gebracht worden. Een ontzettend uitdagende en tegelijkertijd fantastische klus, waar ongetwijfeld niet elke organisatie in gaat slagen. Daar ligt dat precies weer een kans voor de concurrentie en nieuwe toetreders.

Leave a Reply